Zullen we de verdeeldheid begraven?

Ooit was Nederland het land van eensgezindheid in tijden van crisis. Dat gevoel van saamhorigheid lijkt nu helaas wel eens verder weg dan ooit. Terwijl veel mensen juist nu daar nog meer behoefte aan hebben.

Saamhorigheid

Ooit was dit niet gebonden aan aantallen. Ook niet tijdens een uitvaart. Twee of zeshonderd mensen; we waren voor even samen in dezelfde ruimte, in gedachten, in emoties en voelden ons daardoor gesterkt.

Samen is onmisbaar

Zelden was ‘samen’ belangrijker dan nu. In onze strijd tegen het virus maar ook in onze strijd tegen de daaruit voortvloeiende eenzaamheid. Saamhorigheid is nog altijd van levensbelang. Voor nabestaanden na een overlijden, die moeten kiezen wie er bij het afscheid mag zijn. Voor de patiënt, die in spanning wacht op zijn uitgestelde operatie. Voor de opa en oma, die hun kleinkinderen nog altijd niet zorgeloos kunnen knuffelen. Voor de vader en moeder, die bang zijn voor contact met hun eigen kind, dat studeert in een andere stad. Voor iedereen, jong of oud, die er alleen voor staat. Voor diegene, die zijn baan of bedrijf verloor of dreigt te verliezen. Voor de leraar, die elke dag weer onverschrokken het besmettingsgevaar tegemoet treedt. Voor de mensen in de zorg en de uitvaartzorg, die er weer moeten staan, dag en nacht met een kans op besmetting. En voor alle anderen met cruciale beroepen, die ook in aanraking kunnen komen met mensen die besmet zijn.

Samen sterk

Het is nu voor velen onmogelijk om samen te zijn met allen die hun lief zijn. Maar ondanks die fysieke afstand kunnen we er gelukkig wel op een andere manier voor elkaar zijn. Met een kaartje, een appje, een mailtje, een brief, een bosje bloemen, een zwaai, even bellen of beeldbellen. Maar ook met een online aanwezigheid bij een uitvaart of met een digitaal condoleancebericht. De mogelijkheden zijn onbeperkt. En laten we de social media echt gaan gebruiken als sociale media, met een hartelijk woord, een opsteker, een mooi verhaal. Omdat dat troost geeft. Hoe mooi zou het zijn als we zo de verdeeldheid begraven en mee gaan  strijden, met aandacht voor diegene die het nodig heeft. Eensgezind en saamhorig, juist nu.