Recht aan onze moeders

Sta je er wel eens bij stil dat bij de geboorte destijds eigenlijk ook je moeder als het ware ‘werd geboren’ in haar nieuwe rol? Waardoor je levenslang haar kind blijft en zij jouw moeder? Voor beiden het begin van een nieuwe weg, met vallen en opstaan. De route daarvan verschilt voor eenieder van ons. De één is een lange weg gegund, de ander kent zijn of haar moeder niet of komt al vroeg op het kruispunt, waar de wegen zich voor altijd scheiden. Zoals wanneer een kind al jong afscheid moet nemen van diens moeder. Of een moeder van haar kind. Dat zijn nachtmerries die niemand onberoerd laten.

Niet alleen met Moederdag

Wij hopen van harte dat de weg samen met je moeder goed is (geweest). Dat je de tijd hebt (gehad) om elkaar te leren kennen en waarderen, om gedachten en gevoelens te delen. Niet alleen op een dag als Moederdag, maar ook in de week daarna en op alle andere momenten die zich daarvoor lenen.

Het afscheid

De meesten van ons weten gelukkig uit eigen ervaring hoe onmisbaar een moeder is, ongeacht haar leeftijd. Juist daardoor kan de intense band tussen moeder en haar kinderen bij anderen ons ook oprecht ontroeren. Zo mooi, zo hecht, zo puur, of juist zo kwetsbaar of pas geleden hernieuwd. Als de tijd van het afscheid gekomen is, doen wij er alles aan om deze gevoelens zo puur en zo goed mogelijk tot hun recht te laten komen.

Helaas is de moeder-kind band niet bij iedereen zoals iemand zich dat wenst. In dat geval is er bij het overlijden soms berusting of bijvoorbeeld een intens verdriet, wat niet altijd begrepen wordt door de omgeving. Maar het verdriet om alles wat iemand graag had gewild en nooit meer gaat komen, kan erg intens zijn.

De geboorte van een gemis

Ook dan zoeken we naar een afscheid dat recht doet aan de persoon, maar dat geen geweld doet aan de waarheid. En soms zie je dat het afscheid dan moeder en kind toch weer een beetje verbindt. Afscheid van een moeder is dan ook vaak de geboorte van een enorm gemis.